دانستن شاخص توده‌ی بدنی یا BMI برای ارزیابی وزن و تنظیم آن مفید است. اگرچه این شاخص مقیاس دقیقی از میزان چربی بدن نیست اما ساده‌ترین و ارزان‌ترین راه برای سنجش آن است. [۱] روش‌های متفاوتی برای محاسبه‌ی BMI با اندازه‌گیری‌های متفاوت وجود دارد. قبل از آغاز کار باید حتماً وزن و قد فعلی‌ات را بدانی تا بتوانی BMI را محاسبه کنی. به بخش چه وقت باید این روش را امتحان کرد؟ رجوع کن تا اطلاعاتی درباره‌ی این‌که محاسبه‌ی BMI در چه شرایطی می‌تواند مفید باشد به دست بیاوری.

روش 1 از 3:
استفاده از سیستم متریک

  1. 1
    قدت را به متر اندازه بگیر و عددی که به دست آورده‌ای را به توان ۲ برسان. باید قدت را به متر در خودش ضرب کنی. مثلاً اگر قدت ۱/۷۵ متر است باید ۱/۷۵ را در ۱/۷۵ ضرب کنی، حاصل تقریباً برابر ۳/۰۶ است. [۲]
  2. 2
    وزنت به کیلوگرم را بر توان دوی قدت تقسیم کن. مثلاً اگر وزنت ۷۵ کیلو و قدت به توان دو برابر با ۳/۰۶ است پس باید ۷۵ را به ۳/۰۶ تقسیم کنی تا به BMI خودت یعنی ۲۴/۵ برسی. [۳]
    • معادله‌ی محاسبه‌ی BMI به صورت kg/m2 است که در آن kg یعنی وزن به کیلوگرم و m هم قد به متر است.
  3. 3
    اگر قدت را به سانتیمتر اندازه گرفته باشی می‌توانی از معادله‌ی طولانی‌تری استفاده کنی. اگر قدت را به سانتیمتر بدانی هنوز هم می‌توانی BMI را محاسبه کنی اما باید از معادله‌ا‌ی که کمی متفاوت‌تر است استفاده کنی. در این معادله وزن به کیلوگرم بر قد به سانتیمتر تقسیم می‌شود و مقداری که به دست می‌آید دوباره به قد به سانتیمتر تقسیم می‌شود و این عدد دست آخر در ۱۰۰۰ ضرب می‌شود.[۴]
    • مثلاً اگر وزنت ۶۰ کیلوگرم و قدت ۱۵۲ سانتیمتر باشد باید ۶۰ را به ۱۵۲ تقسیم کنی و نتیجه را دوباره به ۱۵۲ تقسیم کنی (۶۰ / ۱۵۲ / ۱۵۲) که به ۰/۰۰۲۵۹۶ می‌رسی. بعد این عدد را در ۱۰۰۰۰ ضرب کن تا به ۲۵/۹۶ یا ۲۶ برسی. به‌این‌ترتیب BMI تقریبی تو برابر با ۲۶ می‌شود.
    • یک روش دیگر این است که قد را از سانتیمتر به متر تبدیل کنی به‌این‌ترتیب که یک علامت اعشاری را بعد از دو رقم سمت راست بگذاری. مثلاً ۱۵۲ سانتیمتر برابر با ۱/۵۲ متر است. بعد قد را به توان دو برسان و وزنت را بر توان دوی قدت تقسیم کن تا BMI خودت را محاسبه کنی. مثلاً ۱/۵۲ در ۱/۵۲ ضرب می‌شود و ۲/۳۱ به دست می‌آید. اگر وزنت ۸۰ کیلو باشد پس ۸۰ بر ۲/۳۱ تقسیم می‌شود و BMI تو ۳۴/۶ می‌شود.

روش 2 از 3:
استفاده از واحدهای اندازه‌گیری بریتانیایی

  1. 1
    اگر در کشوری ساکن هستی که از واحد اندازه‌گیری بریتانیایی استفاده می‌کنند قدت به اینچ را در خودش ضرب کن. مثلاً اگر قدت ۷۰ اینچ است، ۷۰ را در ۷۰ ضرب کن. در این مثال به ۴۹۰۰ می‌رسی. [۵]
  2. 2
    وزن را بر قد تقسیم کن. پس از آن باید وزنت را به مجذور قدت تقسیم کنی. مثلاً اگر وزنت ۱۸۰ پوند است ۱۸۰ را به ۴۹۰۰ تقسیم کن. در اینجا به پاسخ ۰/۳۶۷۳ می‌رسی. [۶]
    • معادله‌ی BMI وزن/قد۲ است.
  3. 3
    پاسخ را در ۷۰۳ ضرب کن. برای اینکه به BMI بررسی باید آخرین پاسخ را در ۷۰۳ ضرب کنی. مثلاً ۰/۰۳۶۷۳ ضربدر ۷۰۳ برابر است با ۲۵/۸۲ پس در این مثال BMI برابر است با ۲۵/۸. [۷]

روش 3 از 3:
چه وقت باید این روش را امتحان کرد؟

  1. 1
    BMI خودت را محاسبه کن تا بفهمی وزنت در محدوده‌ی سالم قرار دارد یا ندارد. BMI مهم است چون کمک می‌کند تا بفهمی آیا کمبود وزن داری، وزنت طبیعی است، اضافه‌وزن داری یا چاق هستی. [۸]
    • BMI کمتر از ۱۸/۵ به معنای وزن کمتر از نرمال است.
    • BMI بین ۱۸/۶ تا ۲۴/۹ به معنای وزن سالم است.
    • BMI از ۲۵ تا ۲۹/۹ یعنی اضافه‌وزن داری.
    • BMI برابر ۳۰ یا بیشتر یعنی چاق هستی.
  2. 2
    برای این که بفهمی آیا نیاز به جراحی چاقی داری از BMI استفاده کن. در برخی شرایط اگر بخواهی جراحی چاقی انجام دهی باید BMI بیشتر از عدد خاصی باشد. مثلاً در انگلستان، هزینه‌ی جراحی چاقی فقط برای افراد با BMI بالای ۴۰ یا BMI برابر با ۳۵ همراه با یک فاکتور خطر مثل دیابت یا فشارخون شامل پوشش بیمه‌ می‌شود.[۹]
  3. 3
    تغییرات BMI در طول زمان را ثبت کن. می‌توانی از BMI استفاده کنی تا تغییر وزنت را برحسب گذشت زمان ثبت کنی. مثلاً اگر برنامه‌ای برای کاهش وزن تهیه کرده‌ای محاسبه‌ی منظم BMI می‌تواند به تو کمک کند. یا اگر بخواهی رشد خودت یا یک کودک را اندازه بگیری، محاسبه و ثبت BMI می‌تواند راه دیگری برای انجام این کار باشد.
  4. 4
    قبل از اینکه گزینه‌های گران‌تر و تهاجمی‌تر مثل جراحی را در نظر بگیری اول BMI خودت را محاسبه کن. کسی که BMI او زیر ۲۵ است، وزن نرمالی دارد. البته اگر درصد ماهیچه‌ات بالاتر از درصد طبیعی است شاید BMI تو بالاتر از این مقدار باشد. در آن صورت BMI بالاتر از ۲۵ الزاماً به معنای اضافه‌وزن نیست. اگر عضلانی هستی، آزمایش اسکین‌فولد را انجام بده تا بفهمی آیا بیش از حد چربی داری یا نه. [۱۰]
    • به جز زمایش اسکین‌فولد، اندازه‌گیری وزن در زیر آب، جذب اشعه‌ی ایکس با انرژی دوگانه (DXa) و امپدانس بیوالکتریک هم ازجمله گزینه‌های در دسترس برای تعیین میزان چربی بدن است. فقط به‌خاطر داشته باش که این روش‌ها گران‌تر و تهاجمی‌تر از محاسبه BMI هستند. [۱۱]

نکات

  • اگر برای محاسبه‌ی دستی BMI مشکل داری می‌توانی از ماشین‌حساب‌های آنلاین محاسبه‌ی BMI استفاده کنی.
  • راه آسان دیگر برای فهمیدن اینکه وزنت در محدوده‌ی سالم قرار دارد یا خیر، محاسبه‌ی نسبت دور کمر به دور باسن است که میزان چربی اطراف کمرت یا اینکه چه میزان چربی در شکم ذخیره شده را نشان می‌دهد. چربی بیش از حد شکمی در اطراف اندام‌های داخلی یا "احشا" برای سلامت فرد خطر جدی ایجاد می‌کند.
  • شاید حفظ وزن سالم مهم‌ترین گام برای رسیدن به زندگی طولانی و سلامت مناسب باشد. دانستن BMI کمک می‌کند تا بفهمی آیا لازم است وزنت را کاهش دهی یا نه. فراموش نکن که BMI بالای ۲۵ یعنی اضافه‌وزن داری و BMI ۳۰ یعنی چاق هستی که خطر جدی را برای سلامت تو ایجاد می‌کند.

هشدارها

  • BMI شاخص نسبتاً خوبی برای یک فرد متوسط از سن ۲۵ تا ۶۵ سالگی است. اما این شاخص نیز محدودیت‌هایی دارد. این شاخص توده‌ی عضلانی یا نوع کلی بدن (نوع بدن "سیبی شکل" یا " گلابی شکل") را در نظر نمی‌گیرد.

ابزارهای موردنیاز

  • ترازوی دیجیتال
  • متر نواری یا فلزی
  • مداد و کاغذ
  • ماشین‌حساب

در مورد ویکی‌هاو

Dean Theriot
به‌طور مشارکتی نوشته شده با همکاری:
Dean Theriot
این مقاله مشترکا توسط 1$ نوشته شده. نویسندگان اشتراکی مقاله‌های ویکی‌هاو، با ویراستاران ما همکاری تنگاتنگی دارند تا دقیق و جامع بودن محتوای ما تا حد امکان تضمین شود.
از این صفحه ۵۰۱بار بازدید شده‌است.

آیا این مقاله کمکتان کرد؟