متاسفانه واقعیت این است که هیچ روش مشخصی برای تشخیص سن دقیق یک خرگوش وجود ندارد و مطمئناً راهی وجود ندارد که بتوانی تاریخ مشخصی برای تولد خرگوش یا تعداد سال‌های سن او را مشخص کنی. اما با مشاهده و بررسی نشانه‌های خاصی می‌توانی تشخیص بدهی که آیا یک خرگوش جوان (تازه متولد شده تا نوجوان)، بالغ یا پیر است. حتی با کمی تحقیق وبررسی بیشتر احتمالاً می‌توانی تشخیص بدهی که آیا یک خرگوش بچه، جوان یا بالغ است؛ اما در‌نظر داشته باش که این بیشترین چیزی است که می‌توانی تشخیص بدهی و امکان تعیین دقیق‌تر سن خرگوش وجود ندارد.

بخش 1 از 3:
ارزیابی سن تقریبی یک خرگوش

  1. 1
    برای طبقه‌بندی خرگوش از دسته‌بندی‌های عمومی سن استفاده کن. این کار روش موثری برای شروع ارزیابی است. خرگوش تا 9 ماهگی جوان محسوب می‌شود.[۱] یک خرگوش بالغ تقریباً 9 ماه تا 5-4 سال سن دارد. خرگوش‌هایی که سنشان بیشتر از 5-4 سال است پیر محسوب می‌شوند.
    • بعضی از خرگوش‌ها 12-10 سال عمر می‌کنند.
  2. 2
    تصور نکن که تعیین سن خرگوش به‌راحتی انجام می‌شود. علت سخت بودن تعیین سن خرگوش این است که آن‌ها هیچ‌گونه علائم و ویژگی‌های مشخصی که با افزایش سن تغییر کند ندارند. بر‌خلاف بسیاری از حیوانات دیگر، خرگوش‌ها می‌توانند در سن بلوغ و پیری خیلی زیاد شبیه به هم به‌نظر برسند.
    • این موضوع در اسب‌ها کاملاً بر‌عکس است چرا‌که می‌توان با بررسی دندان‌هایشان سن آن‌ها را به‌صورت نسبتاً دقیقی مشخص کرد؛ دندان‌های اسب‌ها ویژگی‌های منحصر‌به‌فردی دارند که با بیشتر شدن سن حیوان، تغییر می‌کنند. ولی حتی اگر روی دندان‌های خرگوش علائمی برای تشخصی هم وجود داشت، مشاهده‌ی علائم روی دندان‌ها کار بسیار سختی بود چرا‌که دندان‌های خرگوش کاملاً در قسمت عقب دهان قرار دارند و برای مشاهده‌ی آن‌ها نیاز به ابزار‌های خاصی است.
  3. 3
    ظاهر و رفتار کلی خرگوش را بررسی کن. برای مشخص کردن سن یک خرگوش باید لیستی از مشخصات او را تهیه کنی. چیز‌هایی که باید بررسی کنی عبارتند‌از:
    • سطح فعالیت: آیا خرگوش مرتباً در حال بازیگوشی است یا عمدتاً می‌خورد و می‌خوابد؟ آیا حرکات او نرم و شاداب و روان است یا سفت و دردناک به‌نظر می‌رسد؟
    • ظاهر کلی: آیا مو‌های خرگوش نرم و ظریف است یا زبر و ضخیم؟
    • خراش و زخم روی بدن: آیا کنار یا روی ران‌های خرگوش زخم وجود دارد؟

بخش 2 از 3:
تشخیص اینکه خرگوش بچه است یا نوجوان

  1. 1
    مشخص کن که آیا خرگوش هنوز یک بچه خرگوش است یا خیر. آیا خرگوش تو هنوز در حال رشد است و وقت زیادی را با مادرش می‌گذراند؟ بچه خرگوش‌ها نابینا و ناشنوا به‌ دنیا می‌آیند. آن‌ها بسیار کوچک هستند و در‌طول 24 ساعت دو بار و معمولاً شب‌ها توسط مادرشان تغذیه می‌شوند. [۲]
    • در 6 الی 8 روزگی چشم‌ها و گوش‌هایشان باز می‌شود و کمی هم کرک دارند. در 2 هفتگی موهای خرگوش کاملاً پر می‌شود.
    • از دو هفتگی به بعد خرگوش‌ها به جویدن علف و گیاهان علاقه نشان می‌دهند. در 3 هفنگی لانه‌شان را ترک می‌کنند و به صدا‌ها واکنش نشان می‌دهند.
    • خرگوش‌های جوان از حدوداً 5-4 هفتگی کم‌کم دیگر از شیر مادر تغذیه نمی‌کنند و مثل خرگوش‌های بزرگسال به‌نظر می‌رسند. خرگوش‌ها معمولاً در 8 هفتگی کاملاً از شیر گرفته می‌شوند (خرگوش جوان دیگر از مادر تغذیه نمی‌کند).
  2. 2
    مشخص کن که آیا خرگوشت کاملاً رشد کرده است یا خیر. برای فهمیدن این موضوع باید اندازه‌ی نژاد خرگوشت در زمان رشد را بدانی. اگر مطمئن نیستی که خرگوشت از نژاد خرگوش‌های کوچکی است که بالغ شده است یا خرگوش جوانی است که هنوز در‌ حال رشد است، به‌صورت هفتگی از خرگوش عکس بگیر و عکس‌ها را با‌هم مقایسه کن.
    • در‌صورت لزوم همیشه کنار یک وسیله‌ی ثابت و مشخصی از خرگوش عکس بگیر تا بتوانی درست مقایسه کنی.
    • رشد خرگوش‌ها با توجه به نژادشان 9-6 ماه ادامه دارد (زمان رشد حداکثر، برای نژاد‌های بزرگ است).
  3. 3
    ارزیابی رفتار جنسی خرگوش. بلوغ ‌در خرگوش‌ها زمانی رخ می‌دهد که شروع به ترشح هورمون جنسی کنند. این موضوع معمولاً از سن 4 ماهگی به بعد اتقاف می‌افتد؛ خرگوش‌ها در سن 6-4 ماهگی به جنس مخالف علاقه پیدا می‌کنند. [۳]
    • خرگوش‌های نوجوان بسیار کنجکاو هستند و دوست دارند اطرافشان را کشف و بررسی کنند. اگر آن‌ها با یک خرگوش هم‌جنس روبرو شوند ممکن است به‌دلیل سطح بالای هورمون‌ نزاع و درگیری داشته باشند. یک خرگوش جوان معمولاً حساس است و ممکن است هنگام احساس خطر با پا‌های عقبش به زمین ضربه می‌زند. [۴] همچنین هنگام روبرو شدن با جنس مخالف ممکن است سعی در جفت‌گیری داشته باشند.

بخش 3 از 3:
تشخیص خرگوش‌های بالغ از پیر

  1. 1
    دنبال رفتار‌هایی بگرد که مشخص کنند خرگوشت بالغ است یا پیر. خرگوش‌های بالغ هم ممکن است هنگام جفت‌گیری رفتار پرخاش‌گرایانه‌ای از خود نشان بدهند، اما غالباً نسبت به اطراف خود خیلی کنجکاو نیستند. خرگوش‌های بالغ در هنگام بیداری و غذا خوردن فعال هستند و زمان خود را بین این فعالیت‌ها و خواب تنظیم می‌کنند. وقتی بیدار هستند، هوشیار و آماده‌ی تعامل هستند.
    • خرگوش‌های پیر بیشتر می‌خوابند و کمتر غذا می‌خورند، همچنین ممکن است وزن از بدهند و لاغر شوند. وقتی بیدار هستند کمتر به آنچه ‌که اطرافشان اتفاق می‌افتد واکنش نشان می‌دهند و این‌طور به‌نظر می‌رسد که توجه کمتری به محیط دارند.[۵]
  2. 2
    وضعیت ظاهری کلی خرگوش را ارزیابی کن. یک خرگوش جوان هنوز در حال رشد است، بنابراین باید بتوانی تغییراتی در اندازه‌ی او مشاهده کنی. یک خرگوش بالغ در اوج قدرت بدنی خود قرار دارد و احتمالاً دارای موهایی براق، چشمانی درخشان، وزن خوب و مناسب (ممکن است حتی چاق باشد) است و خیلی سبک و روان حرکت می‌کند.
    • در مقابل، خرگوش‌های پیر ممکن است مو‌های ماتی داشته باشند، چرا‌که خیلی خودشان را تیمار نمی‌کنند. آن‌ها ممکن است مشکلاتی در بینایی و شنوایی داشته باشند و به اندازه‌ی خرگوش‌های جوان با محیط اطرافشان ارتباط و تعامل نداشته باشند. وقتی حرکت می‌کنند، ممکن است حرکت کردنشان سخت و عجیب به‌نظر برسد و حس کنی که به‌جای پریدن، پاهایشان را روی زمین می‌کشند.
  3. 3
    زخم‌های دردناک روی پا‌های عقب خرگوش را بررسی کن. [۶] هیچ ارتباط علمی بین زخم شدن پا‌های عقب و سن وجود ندارد، ولی بعضی از صاحبان خرگوش توجه کرده‌اند که احتمال اینکه پا‌های عقب خرگوش‌های پیر زخم شود بیشتر است. این موضوع به این دلیل است که وزن بدن حیوان به سمت پایین فشار وارد می‌آورد وباعث ریختن لایه‌ی نازک مو‌های روی پا‌ها و ایجاد زخم روی پوست می‌شود.
    • دلایل مختلفی وجود دارد که باعث ایجاد این زخم‌های می‌شود از جمله: وزن خرگوش ( هر‌چقدر خرگوش چاق‌تر باشد، بیشتر مستعد چنین زخم‌هایی است)، ضخامت جایی که می‌خوابد (نبود جای خواب مناسب یک عامل خطرناک است) و تمیز یا کثیف بودن محل خواب (بستری که با ادرار خیس شده باشد، باعث سوختگی و ریزش مو‌های خرگوش می‌شود).
    • احتمالش کم است که یک خرگوش جوان همه‌ی این عوامل را یک‌جا داشته باشد، بنابراین وجود زخم‌های دردناک روی پا‌های خرگوش نادر است و هر‌چه خرگوش پیر‌تر باشد احتمال وجود عواملی که باعث ایجاد زخم روی پا‌هایش می‌شوند بیشتر است.
  4. 4
    دندان‌های خرگوش را بررسی کن. دندان‌های خرگوش ممکن است در هر سنی رشد بیش از حد داشته باشند؛ این موضوع قبل از اینکه از سن آن‌ها ناشی شده باشد، به این دلیل است که دندان‌هایشان در اثر رژیم غذایی نا‌مناسب، به‌اندازه‌ی کافی کوتاه نمی‌شوند. ولی به‌صورت کلی، خرگوش‌های پیر‌ میل کمتری به غذا خودن دارند و احتمال اینکه دندان‌هایشان بیش از حد رشد کند بیشتر است.
    • علائم رشد بیش از حد دندان شامل دندان‌قروچه و خیس شدن قسمت فرورفته‌ی چانه است.

منابع

در مورد ویکی‌هاو

Pippa Elliott, MRCVS
مشارکتی نوشته‌شده توسط:
Pippa Elliott, MRCVS
این مقاله مشارکتی نوشته‌شده توسط Pippa Elliott, MRCVS بود.
از این صفحه ۷۲بار بازدید شده‌است.

آیا این مقاله کمکتان کرد؟