به التهاب حنجره لارنژیت می‌گویند. حنجره بخشی از دستگاه تنفس و محل اتصال نای یا لوله‌‌ی هوایی به پشت گلوست. لارنژیت یا التهاب حنجره معمولاً به دلیل عفونت‌های ویروسی به وجود می‌آید. با وجود اینکه علائم لارنژیت معمولاً آزاردهنده است، این راهنما به شما یاد می‌دهد چطور این علائم را کاهش دهید و سریع‌تر از شر عفونت خلاص شوید.

روش 1 از 4:
آشنایی با لارنژیت

  1. 1
    آشنایی با عوامل لارنژیت. لارنژیت معمولاً در اثر عفونت‌های ویروسی مثل سرماخوردگی یا التهاب لوله‌های تنفسی (برونشیت) ایجاد و در بزرگ‌سالان معمولاً به‌خودی‌خود درمان می‌شود.
    • در بچه‌ها، لارنژیت ممکن است عوارضی را ایجاد کند که منجر به نوعی بیماری تنفسی به نام خروسک می‌شود.
    • در بعضی موارد، عفونت باکتریایی یا قارچی می‌تواند علت لارنژیت باشد.
    • قرار گرفتن در معرض مواد محرک‌‌‌ شیمیایی هم می‌تواند منجر به لارنژیت شود.
  2. 2
    سعی کنید علائم اولیه را تشخیص دهید. برای سریع‌تر خلاص شدن از شر لارنژیت، باید هرچه زودتر علائم آن را تشخیص دهید. افرادی که به لارنژیت مبتلا می‌شوند، معمولاً این علائم را دارند:[۱]
    • گرفتگی صدا
    • باد کردن، درد یا خارش گلو
    • سرفه‌های خشک
    • مشکل در بلع یا قورت دادن غذا
  3. 3
    عوامل تشدیدکننده‌ی خطر ابتلا را بشناسید. عوامل زیر ممکن است باعث بروز لارنژیت شوند:[۲]
    • عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی، مثل سرماخوردگی و بیماری‌هایی که حنجره را درگیر می‌کنند.
    • استفاده‌ی بیش از حد از تارهای صوتی. افرادی که به خاطر شغل‌شان مجبورند زیاد حرف بزنند، داد بزنند یا آواز بخوانند، بیشتر به لارنژیت مبتلا می‌شوند.
    • آلرژی‌هایی که با التهاب گلو همراهند.
    • ترش کردن یا برگشت اسید معده به گلو، که می‌تواند باعث تحریک تارهای صوتی شود.
    • استفاده از کورتون برای درمان آسم می‌تواند باعث تحریک و التهاب گلو شود.
    • سیگار کشیدن هم باعث تحریک و التهاب تارهای صوتی می‌شود.

روش 2 از 4:
درمان لارنژیت با دارو

  1. 1
    از داروهای مسکنی که به‌طور آزاد و بدون نسخه فروخته می‌شوند، مانند ایبوپروفن، آسپیرین یا استامینوفن استفاده کنید. این داروها به‌ رفع سریع گلودرد و تب کمک می‌کنند.[۳]
    • این مسکن‌ها اغلب به صورت قرص یا شربت هستند.
    • درمورد دوز مصرفی دارو از دستور دکتر یا دستور‌العمل روی بسته‌بندی پیروی کنید.
    • همچنین می‌توانید از داروساز در مورد داروی مناسب برای رفع علائم خود یا مقدار دوز مصرفی دارو سؤال کنید.
  2. 2
    ضداحتقان استفاده نکنید. این نوع داروها که برای رفع گرفتگی بینی و باز کردن راه تنفسی تجویز می‌شوند، گلو را خشک می‌کنند و ممکن است التهاب حنجره را تشدید کنند. اگر می‌خواهید سریع‌تر خوب شوید، از مصرف این داروها اجتناب کنید.[۴]
  3. 3
    آنتی‌بیوتیکی را که دکتر تجویز کرده مصرف کنید. در مواردی که لارنژیت در اثر عفونت باکتریایی ایجاد می‌شود، دکتر ممکن است آنتی‌بیوتیک تجویز کند که اغلب به سرعت بیماری را تسکین می‌‌دهد. [۵]
    • بدون مشورت با دکتر، از آنتی‌بیوتیکی که در خانه یا دم‌دست دارید استفاده نکنید.
    • در اغلب موارد، لارنژیت ویروسی است و آنتی‌بیوتیک تأثیری در درمان آن ندارد.
    • دکتر ممکن است برای تسریع روند درمان، آنتی‌بیوتیک تزریقی تجویز کند.
  4. 4
    از دکتر خود درمورد امکان تجویز کورتون سؤال کنید. اگر لارنژیت‌تان خیلی شدید است و نیاز دارید که صدای‌تان هرچه سریع‌تر خوب شود تا مثلاً در سخنرانی و جلسه شرکت کنید یا بتوانید آواز بخوانید، می‌توانید از دکتر خود درمورد امکان تجویز کورتون سؤال کنید. این دارو می‌تواند التهاب ناشی از لارنژیت را خیلی سریع تسکین دهد.[۶]
    • کورتون معمولاً فقط در موارد حاد یا شرایط خاص تجویز می‌شود.
  5. 5
    علت اصلی لارنژیت را تشخیص دهید. برای درمان سریع و مؤثر لارنژیتی که ناشی از ویروس یا عفونت باکتریایی نیست، باید علت اصلی را شناسایی کرد و داروی مناسب آن را مصرف کرد.
    • در صورتی که علت لارنژیت برگشت اسید معده یا ریفلاکس باشد، داروهای ضدترش‌کردن (ضدریفلاکس) که بدون نسخه فروخته می‌شوند‌، می‌توانند در درمان آن مؤثر باشند.
    • اگر احتمال می‌دهید که لارنژیت شما به خاطر آلرژی است، داروهای ضدآلرژی مصرف کنید.
    • اگر درمورد علت لارنژیت خود مطمئن نیستید، بهتر است با دکتر متخصص مشورت کنید تا علت را به‌درستی تشخیص دهد و درمان مناسب با عوارض شما را تجویز کند.

روش 3 از 4:
مراقبت‌های لازم را به عمل آورده و از روش‌های درمانی خانگی استفاده کنید

  1. 1
    به تارهای صوتی خود استراحت دهید. اگر می‌خواهید به‌سرعت بهبود پیدا کنید، تارهای صوتی خود را تا حد امکان استراحت دهید. صحبت کردن باعث کشش ماهیچه‌های حنجره شده و التهاب آن را تشدید می‌کند.[۷]
    • آهسته حرف نزنید. برخلاف تصور عموم، حرف زدن با صدای آهسته، فشار روی حنجره را دوچندان می‌کند.
    • به‌نرمی صحبت کنید یا آنچه را می‌خواهید بگویید، بنویسید.
  2. 2
    زیاد آب بنوشید و گلوی خود را مرطوب نگه دارید. نوشیدن آب و مرطوب نگه داشتن حنجره از تحریک آن جلوگیری می‌کند و در درمان سریع لارنژیت بسیار مؤثر است. زیاد مایعات بنوشید و از قرص‌‌های مکیدنی یا آدامس استفاده کنید.[۸]
    • در گلودردهای شدید، نوشیدن مایعات گرم می‌تواند درد را تسکین دهد. از آب ولرم، سوپ یا چای گرم با عسل استفاده کنید.
    • از مصرف کافئین و الکل خودداری کنید، چون باعث خشکی و تحریک بیشتر می‌شوند.
    • قرص‌های مکیدنی و آدامس باعث افزایش بزاق دهان و کاهش تحریک گلو می‌شوند.
  3. 3
    غرغره کنید. غرغره کردن، یعنی نگه داشتن آب ولرم در دهان، خم کردن سر به عقب و ایجاد صدای "آه‌ه‌ه‌ه" با استفاده از عضلات گلو نیز می‌تواند به بهبود سریع بعضی از علائم شما کمک کند. برای نتیجه‌ی بهتر و بهبود سریع‌تر لارنژیت، چند بار در روز و هر بار به مدت چند دقیقه غرغره کنید.[۹]
    • از آب گرمی که نصف قاشق چای‌خوری نمک در آن حل شده، برای غرغره کردن استفاده کنید تا ترشح بزاق را تحریک کند، درمان را تسریع کند و علائم بیماری را سریع‌تر تسکین دهد.
    • همچنین می‌توانید یک قرص آسپرین را در یک لیوان آب ولرم حل کنید و برای تسکین درد آن را غرغره کنید. مواظب باشید قرص توی حلق‌تان نپرد. از تجویز این درمان برای بچه‌های زیر ۱۶ سال خودداری کنید، چون ممکن است قرص به گلوی‌شان بپرد و خفه شوند.
    • برخی افراد غرغره کردن با محلول دهان‌شویه را توصیه می‌کنند، چون دهان‌شویه‌ها برای از بین بردن میکروب‌ها و باکتری‌های داخل دهان به کار می‌روند.
    • یکی دیگر از درمان‌های خانگی که به صورت غرغره توصیه می‌شود، مخلوط مساوی آب و سرکه است که تصور می‌شود در از بین بردن باکتری‌ها و قارچ‌هایی که باعث لارنژیت می‌شوند، مؤثر باشد.
  4. 4
    از چیزهایی مانند دود که باعث تحریک می‌شوند، دوری کنید. دود باعث تحریک و خشکی گلو و در نتیجه التهاب بیشتر حنجره می‌شود.
    • توصیه می‌شود کسانی که به لارنژیت مبتلا هستند، سیگار را ترک کنند و از افرادی که سیگار می‌کشند نیز فاصله بگیرند.
  5. 5
    بخور بدهید یا از مرطوب‌کننده‌ی هوا استفاده کنید. هوای مرطوب می‌تواند به نرم شدن راه‌های هوایی گلو و کاهش التهاب کمک کند؛ بنابراین سعی کنید بخور بدهید یا از دستگاه مرطوب‌کننده‌ی هوا استفاده کنید تا لارنژیت‌تان بهتر شود. [۱۰]
    • آب داغ دوش را باز کنید تا بخار زیادی ایجاد شود و ۱۵ تا ۲۰ دقیقه بخار را استنشاق کنید.
    • همچنین می‌توانید داخل کاسه آب جوش بریزید و روی آن بخور بدهید. بهتر است حوله‌ای روی سرتان بیندازید تا بخار زیر آن جمع شود و به سرعت پراکنده نشود.
  6. 6
    داروهای گیاهی را امتحان کنید. گیاهان دارویی از قدیم برای درمان گلودرد و سایر عوارض لارنژیت استفاده می‌شوند. ولی ممکن است عوارض جانبی داشته باشند، به‌خصوص وقتی با سایر مواد و داروها استفاده شوند. فهرستی از گیاهان دارویی را که معمولاً برای درمان لارنژیت توصیه می‌شوند، در زیر می‌بینید. در عین حال بهتر است قبل از مصرف آنها با یک متخصص مشورت کنید.
    • اکالیپتوس می‌تواند تحریک گلو را تسکین دهد. برگ‌های تازه‌ی آن را به‌صورت چای مصرف کنید یا آن را غرغره کنید. روغن اکالیپتوس را نخورید چون سمی است.
    • سوسنمبر شبیه اکالیپتوس عمل می‌کند و می‌تواند به درمان سرماخوردگی و گلودرد کمک کند. سوسنمبر یا عصاره‌ی آن (منتول) را به شیرخواران ندهید و روغن سوسنمبر را به‌صورت خوراکی مصرف نکنید.
    • از شیرین‌بیان برای درمان گلودرد استفاده می‌شود. با این حال، قبل از خوردن شیرین‌بیان، با پزشک خود مشورت کنید، به خصوص اگر داروهایی مانند آسپرین یا وارفارین مصرف می‌کنید. شیرین‌بیان در خانم‌های باردار و افرادی که فشار خون بالا دارند یا به بیماری‌های قلبی، کبدی یا کلیوی مبتلا هستند، ممکن است اثرات سو داشته باشد.
    • گفته می‌شود نارون قرمز در درمان سوزش گلو مؤثر است، چون حاوی لیزاب است که سطح گلو را می‌پوشاند؛ اما شواهد علمی در مورد خواص دارویی این گیاه زیاد نیست. برای امتحان تأثیر آن در درمان علائم لارنژیت، یک قاشق چای‌خوری پودر عصاره‌ی این گیاه را با یک فنجان آب گرم مخلوط کنید و به‌آرامی و جرعه‌جرعه بنوشید. سعی کنید قبل از فرو دادن، آن را تا حد امکان در دهان خود نگه دارید. شاید نارون قرمز روی جذب داروهای دیگر هم تأثیر بگذارد؛ بنابراین قبل از مصرف با یک متخصص مشورت کنید و از مصرف سایر داروها به همراه نارون قرمز خودداری کنید. همچنین اگر باردار هستید یا به کودک‌تان شیر می‌دهید، از مصرف این گیاه خودداری کنید.

روش 4 از 4:
زمان مراجعه به پزشک را تشخیص دهید

  1. 1
    توجه کنید که لارنژیت شما چقدر طول می‌کشد. اگر بعد از گذشت دو هفته هنوز علائم لارنژیت را دارید، بهتر است به پزشک مراجعه کنید. [۱۱]
    • پزشک شما تشخیص خواهد داد که آیا لارنژیت‌تان حاد است یا به بیماری دیگری مبتلا هستید.
  2. 2
    مواظب علائم خطرناک باشید و درصورت مشاهده‌ی آنها، فوراً به پزشک مراجعه کنید. درصورت مشاهده‌ی هریک از علائم زیر فوراً به پزشک یا متخصص مراجعه کنید: [۱۲]
    • دردی که بدتر می‌شود
    • تب مداوم
    • مشکلات تنفسی
    • مشکل در قورت دادن غذا
    • سرفه‌های خونی
    • مشکل در کنترل آب دهان
  3. 3
    مراقب تغییرات ناگهانی در حالت کودک‌تان باشید. اگر فکر می‌کنید کودک‌تان به لارنژیت مبتلاست و او یکی از علائم زیر را دارد، به‌سرعت به پزشک مراجه کنید. ممکن است به بیماری تنفسی جدی‌تری مثل خروسک مبتلا باشد.[۱۳]
    • افزایش آب دهان
    • مشکل در قورت دادن غذا یا تنفس
    • تب بالاتر از 39/4 درجه
    • گرفتگی کامل صدا
    • تنفس با صدای زیاد به‌خصوص موقع دم
  4. 4
    مراقب دفعاتی که به لارنژیت مبتلا می‌شوید باشید. اگر مرتباً به لارنژیت مبتلا می‌شوید، بهتر است در مورد آن با پزشک خود مشورت کنید تا علت اصلی را تشخیص بدهد و درمان مناسب را تجویز کند. ابتلای مکرر به لارنژیت ممکن است به خاطر یکی از مشکلات زیر باشد:[۱۴]
    • مشکلات سینوس یا آلرژی
    • عفونت باکتریایی یا قارچی
    • ترش کردن یا ریفلاکس معده
    • سرطان
    • فلج تارهای صوتی به دلیل آسیب، تومور یا سکته‌ی مغزی

هشدارها

  • اگر لارنژیت‌تان بعد از دو هفته خوب نشد، به دکتر مراجعه کنید تا پزشک درمان مناسب را تجویز کند و مطمئن شوید که عوارض شما به دلیل مشکلات دیگر نیست.
  • حرف زدن با صدای آهسته، فشار بیشتری به تارهای صوتی شما وارد می‌کند.

در مورد ویکی‌هاو

Victor Catania, MD
مشارکتی نوشته‌شده توسط:
Victor Catania, MD
پزشک خانواده‌ی دارای برد تخصصی
این مقاله مشارکتی نوشته‌شده توسط Victor Catania, MD بود. دکتر کاتانیا یک پزشک خانواده‌ی دارای برد تخصصی در پنسیلوانیا است. او دکترای عمومی پزشکی خود را در سال 2012 از دانشگاه علوم پزشکی آمریکا دریافت کرده است و دوره‌ی کارورزی خود در رشته‌ی پزشکی خانواده را در بیمارستان Robert Packer گذرانده است. او عضو انجمن پزشکی خانواده‌ی آمریکا (ABFM) است.
رده‌ها: سلامتی
از این صفحه ۱۹۱بار بازدید شده‌است.

آیا این مقاله کمکتان کرد؟