سوال “حالت چطور است؟” روشی کاملاً متداول برای احوال‌پرسی و شروع یک گفت‌و‌گوست. جواب‌دادن به این سوال ممکن است آنقدرها هم که به نظر می‌رسد، ساده نباشد و شاید پیداکردن یک جواب مناسب در شرایط مختلف کمی چالش‌برانگیز باشد. در ملاقات‌های کاری یا هنگام ملاقات با یک فرد جدید، می‌توانی جوابی کوتاه و مؤدبانه بدهی. در عوض، هنگام برقراری ارتباط با یک دوست نزدیک یا یکی از اعضای خانواده، می‌توانی با جزئیات بیشتر جواب بدهی تا گفت‌وگوی صمیمانه‌تری را شروع کنی. با رعایت چند نکته می‌توانی با توجه به شرایط مختلفی که در آن‌ها قرار داری، مناسب‌ترین جواب را به این سوال بدهی.


روش 1
روش 1 از 3:
دادن یک جواب کوتاه و استاندارد

  1. 1
    با “خوب، متشکرم” یا “خوبم، ممنون” جواب بده. می‌توانی از این جواب هنگام برقرای ارتباط با کسی که زیاد نمی‌شناسی استفاده کنی؛ به‌‌عنوان مثال، هنگام ملاقات با یک آشنای قدیمی در یک مهمانی یا کسی که به‌تازگی با او آشنا شده‌ای. [۱]
    • این جواب همچنین هنگام برقراری ارتباط در محل کار مثل احوال‌پرسی با یک همکار، مشتری یا رئیس خودت مناسب است
  2. 2
    اگر می‌خواهی برخورد مثبت و دوستانه‌ای از خودت نشان بدهی، با عباراتی مثل “بد نیستم” یا “خدا را شکر، شکایتی نیست” جواب بده. همچنین می‌توانی بگویی “اوضاع بد نیست” یا “همه چیز خوب است”. این جواب‌ها راه خوبی برای نشان‌دادن رفتار مثبت به یک همکار، مشتری، رئیس یا یکی از آشنایان است.
  3. 3
    اگر احساس ناراحتی می‌کنی ولی می‌خواهی مؤدب باشی، بگو “خوبم، متشکرم”. اگر احساس ناخوشی می‌کنی یا مریض هستی، می‌توانی از این جواب‌ استفاده کنی تا به روشی مؤدبانه طرف مقابل را از حال خودت مطلع کنی. در این صورت ممکن است او به مکالمه ادامه بدهد یا سوالات بیشتری در مورد حالت بپرسد. [۲]
    • این جواب برای مواقعی که نمی‌خواهی در مورد احساس خودت دروغ بگویی ولی از طرف دیگر هم دوست نداری با طرف مقابل خیلی صمیمی برخورد کنی، مناسب است.
  4. 4
    موقع جواب‌دادن با طرف مقابل تماس چشمی برقرار کن. موقع جواب‌دادن به سوال او، حتی در مواقعی که سعی می‌کنی مؤدبانه و خلاصه حواب بدهی،‌ با نگاه‌کردن به چشم‌های طرف مقابل با او ارتباط برقرار کن. دست‌هایت را کنار بدنت آزاد بگذار و بدنت را کمی به سمت او بچرخان تا زبان بدن مثبتی داشته باشی. این کار باعث می‌شود اوهنگام گفت‌وگو احساس راحتی بیشتری داشته باشد. [۳]
    • اگر می‌خواهی دوستانه به نظر برسی، می‌توانی سرت را تکان بدهی یا یک لبخند دوستانه بزنی.

روش 2
روش 2 از 3:
دادن جواب با هدف ادامه گفت‌وگو

  1. 1
    هنگام جواب‌دادن به یک دوست صمیمی، یکی از اعضای خانواده یا همسرت، با جزئیات جواب بده. این‌ها احتمالاٌ کسانی هستند که روابط صمیمی و نزدیکی با آن‌ها داری و به آن‌ها اعتماد داری. احساس خودت را با جزئیات و به‌صورت دقیق به آن‌ها بگو.
    • همچنین ممکن است با همکار یا دوست خودت نیز به‌اندازه‌ای صمیمی باشی که بخواهی حس و حال واقعی خودت را با او در میان بگذاری.
  2. 2
    احساس خودت را بیان کن. اگر ناراحت هستی یا شرایط سختی را پشت سر می‌گذرانی، با گفتن چیزهایی مثل “راستش را بخواهی، احساس می‌کنم... ” یا “می‌دانی، حس می‌کنم... ”جواب بده تا عزیزانت بتوانند به تو کمک کنند. [۴]
    • برای مثال، اگر اخیراً احساس خوبی نداشته‌ای می‌توانی بگویی: “راستش را بخواهی، این اواخر کمی ناراحت هستم. فکر می‌کنم این حالت به‌خاطر اضطراب و استرس باشد”.
    • اگر خوشحال و پرانرژی هستی، می‌توانی بگویی: “می‌دانی، حالم خیلی خوب است. بالاخره کار مورد علاقه‌ام را پیدا کرده‌ام و این روزها حس خیلی بهتری دارم”.
  3. 3
    وقتی پزشک می‌پرسد “حالت چطور است؟”، با جزئیات کامل جواب بده. اگر احساس ناخوشایندی داری یا مشکل جسمی داری که نگرانت می‌کند، به او اطلاع بده تا بتواند درمان مناسب را برایت تجویز کند. [۵]
    • به‌طور کلی، دادن جواب صادقانه نه‌تنها به پزشک، بلکه به افراد دیگر کادر درمان مثل پرستاران یا امدادگران خیلی مهم است. اگر احساس خوبی نداری، آن‌ها باید این موضوع را بدانند تا بتواند به تو کمک کنند.
  4. 4
    اگر احساس ناخوشی داری، بگو: “حالم خوب نیست” یا “فکر می‌کنم دارم مریض می‌شوم”. با این جواب می‌توانی صادق باشی و به طرف مقابل نیز بفمهانی که حالت خوب نیست. [۶]
    • از این جواب فقط در مواقعی که می‌خواهی در مورد کسالت یا بیماری خودت با طرف مقابل صحبت کنی، استفاده کن. این نوع جواب معمولاً برای مواقعی است که می‌خواهی طرف مقابل از حالت بیشتر بداند و سعی کند به تو کمک کند.
  5. 5
    جواب خودت را با اضافه‌کردن “ممنون که پرسیدی” به پایان برسان. بگذار طرف مقابل بداند که از سوال و تمایلش برای گوش‌دادن به حرف‌هایت قدردانی می‌کنی. این یک روش خوب برای پایان‌دادن به جواب با یک حس مثبت است؛ حتی اگر گفته باشی حالت خوب نیست یا اوضاع بد پیش می‌رود.
    • همچنین می‌توانی بگویی،‌ “از اینکه حالم را پرسیدی ممنونم” یا “ممنون که به حرف‌هایم گوش دادی”.
  6. 6
    از طرف مقابل بپرس حالش چطور است. با پرسیدن “حالت چطور است؟” بعد از جواب‌دادن به سوال طرف مقابل، به او نشان می‌دهی که می‌خواهی وارد یک گفت‌وگوی صمیمی‌تر و عمیق‌تر شوی. [۷]
    • برای مثال، می‌توانی بگویی: “من خوبم، ممنون که حالم را پرسیدی، خودت چطوری؟” یا “خوبم، ممنون، شما چطوری؟”
    • ممکن است بعضی‌ها در جواب به این سوال، سرشان را تکان بدهند و بگویند: "من خوبم" یا "خوب" و سپس به دنبال کار خودشان بروند. ناراحت نشو؛ پرسیدن حال یک نفر همیشه به معنی یک دعوت واقعی برای ادامه مکالمه نیست.

روش 3
روش 3 از 3:
تحلیل درست موقعیت

  1. 1
    نوع رابطه‌ات را با طرف مقابل در نظر بگیر. اگر با او رابطه‌ی نزدیک و صمیمی داری و احساسات شخصی خودت را با او در میان گذاشته‌ای، شاید منطقی‌تر این باشد که یک جواب دقیق بدهی. اما اگر شخص مقابل را خیلی خوب نمی‌شناسی، مثلاً فقط باهم کار می‌کنید یا از طریق یکی از دوستان یا اعضای خانواده با او آشنا شده‌ای، احتمالاً بهتر است فقط مختصر و مؤدبانه جواب بدهی. [۸]
    • اگر می‌خواهی رابطه خودت را با آن فرد گسترش بدهی و به او نزدیک‌تری شوی، می‌توانی جوابی با جزئیات بیشتر بدهی.
    • مراقب باش، فقط به این دلیل که احساس ناخوشایندی داری با شخصی که واقعاً احساس راحت و نزدیکی با او نداری وارد گفت‌وگوی صمیمانه نشوی.
  2. 2
    توجه داشته باش شخص چه زمانی و کجا از تو می‌پرسد “حالت چطور است؟” اگر او این سوال را در محل کار و جلوی دستگاه قهوه فوری می‌پرسد،‌ احتمالاً انتظار یک جواب کوتاه و مؤدبانه را دارد که متناسب با یک محیط اداری است. اگر شخص این سوال را در یک مهمانی کاری یا هنگام ناهار بعد از مدرسه می‌پرسد، می‌توانی یک جواب شخصی‌تر با دقیق‌تر بدهی.
    • اگر در جمع افراد دیگر هستی، شاید بهتر باشد یک جواب کوتاه و مؤدبانه بدهی زیرا ممکن است دادن یک جواب طولانی و شخصی در حضور دیگران زیاد مناسب نباشد.
    • اگر در جمع بین دوستان یا خانواده هستی، در بیشتر موارد، دادن یک جواب دقیق اشکالی ندارد ولی اگر در جمع همکاران یا افراد دیگری هستی، دادن یک جواب مؤدبانه و کوتاه می‌تواند انتخاب مناسب‌تری باشد.
  3. 3
    به زبان بدن افراد توجه کن. ببین آیا شخص مقابل با تو ارتباط چشمی برقرا می‌کند و درحالی‌که بدنش کمی به‌سمت تو خم شده است، بی‌حرکت ایستاده است. به‌عنوان یک قاعده کلی، این‌ها نشانه‌هایی هستند که نشان می‌دهند فرد می‌خواهد ارتباط بیشتری برقرار کند و آمادگی برقراری ارتباط را دارد. [۹]
    • اگر فرد تماس چشمی برقرا نمی‌کند یا فقط به تو نگاه می‌کند و در حال ادامه‌دادن به راه خودش است، احتمالاً علاقه‌ای به یک گفت‌وگو طولانی ندارد. در چنین شرایطی، بهتر است برای جلوگیری از پیش‌آمدن یک وضعیت ناخوشایند، یک پاسخ کوتاه و مختصر بدهی.

مقالات مرتبط ویکی‌هاو

در مورد ویکی‌هاو

Klare Heston, LCSW
به‌طور مشارکتی نوشته شده با همکاری:
مددکار اجتماعی بالینی
این مقاله به‌طور مشارکتی نوشته شده با همکاری Klare Heston, LCSW. کلیر هیستون یک مددکار اجتماعی بالینی مستقل دارای مجوز فعالیت در اوهایو است. او کارشناسی‌ارشد مددکاری اجتماعی خود را در سال 1983 از دانشگاه Commonwealth ویرجینیا دریافت کرده است.
از این صفحه ۴۳۳بار بازدید شده‌است.

آیا این مقاله کمکتان کرد؟